De Spinorhino is een fossiel takson dat in het verleden als een variant van de neushoorn werd beschouwd. In recente jaren is er echter meer onderzoek naar uitgevoerd, waardoor deze interpretatie ter discussie wordt gesteld. In dit artikel zullen we een overzicht geven van de Spinorhino en zijn geschiedenis.

Definitie en classificatie

De naam «Spinorhino» spino-rhino1.net is in 1995 door wetenschappers bedacht om een ondersoort aan te duiden die op grond van skeletvondsten werd beschouwd als een variant van de gewone neushoorn. Deze benaming slaat op een combinatie van het Griekse woord «spinos», wat spijker of stekel betekent, en het Latijnse woord «rhinoceros», dat de Neushoorn aanduidt. Oorspronkelijk werd gedacht dat deze vorm een aparte soort zou vertegenwoordigen.

Skeletvondsten

De eerste skeletvondst die als Spinorhino-achtig kon worden beschouwd was afkomstig uit het geologische tijdperk van de Mioceen. De meest bekende vondsten zijn afkomstig uit de Turkmenia, een land in Centraal-Azië. Vervolgens werden er nog meer vondsten gedaan, onder andere uit Rusland en Oekraïne.

Het skelet dat als Spinorhino werd geïnterpreteerd bestaat voornamelijk uit fragmenten van het postcraniale (behoudens de bekkenstreek) skelet. Het is echter lastig om met zekerheid te stellen hoeveel vondsten daadwerkelijk aan deze vorm toebehoorden en hoever ze verschillen in ontwikkeling of verwantschap.

Anatomische kenmerken

De meeste opvallende eigenschappen van de Spinorhino zijn afgeleid uit de fossiele skeletrestanten. Deze laatsten wijzen erop dat hij tot het geslacht Diceros zou behoren, maar het exacte verwantschap blijft enigszins onduidelijk. Het gebeentje is meer lichtgewichtig dan bij zijn moderne soortgenoten.

Een ander kenmerk van de Spinorhino was de afwezigheid of beperking van de gewrichtsnaden. In sommige gevallen ontbraken deze vrijwel volledig, waardoor men moeilijk kan zeggen dat de overgebleven fragmenten daadwerkelijke skeletstukken vormden die functioneerden als een integraal onderdeel van het lichaam. Deze kenmerk wordt echter niet exclusief tot Spinorhino toegeschreven, aangezien verschillende fossielen de aanwezigheid of afwezigheid hiervan getoond hebben.

Fosfaatgevonden

Een interessante observatie over deze soort is dat ze in een gebied zijn gevonden waar andere fossiele materiaal zeldzaam is. Dit heeft geleid tot verschillende hypothetische interpretaties, maar niets heeft met zekerheid kunnen worden bewezen. In de literatuur werd gesuggereerd dat er mogelijks een verbinding kan bestaan tussen de overvloed aan neushoorns en hun afwezigheid in Centraal-Azië. Alles bij elkaar genomen is deze interpretatie echter onduidelijk.

Een andere variëteit van Neushorn

In het algemeen wordt gesuggereerd dat de Spinorhino een aparte variant zou vertegenwoordigen en niet simpelweg als onderdeel geïnterpreteerd moest worden. De meeste fossiele vondsten die gebruikt werden om de Spinorhinos te classificeren zijn echter ook als Dicero-achtig kunnen worden beschouwd, wat de interpretatie nog ingewikkelder maakt.

De onderzoekers die opvallende kenmerken ontdekten hebben het over een ‘neushoornvariant’ gehad, enkele bronnen gaan ervan uit dat de Spinorhino niets anders is dan Neushoren. Onder andere in Turkmenistan zijn er echter ook bewijzen van verschillen in fossiel materiaal te vinden, aangezien er onderscheidend materiaal werd ontdekt.

Kenmerken van dieren en hun omgeving

Naast de bovengenoemde kenmerken zijn er andere eigenschappen waarover men vermoedt dat deze specifieke neushoornvariant zou hebben bezeten, zoals de aanwezigheid van lichtgewicht botten. Er worden ook hypothetische theorieën voorgesteld die op basis daarvan zouden moeten bestaan. Uiteindelijk is echter onduidelijk of het om een specifieke variant gaat en wat dat precies inhoudt.

De Spinorhino als fossiel

Waarom hebben de wetenschappers interesse in zo’n «zeldzaam» dier, de overvloed van fossielen kan wel worden beschreven door te zeggen dat die vaak op de bodem gebleken zijn en hierdoor gemakkelijker ontdekt werden. Het is ook duidelijk waarom bijvoorbeeld «Centraal-Azië» zo veel vondsten had.